Kalendarz Festiwalu

Pn 7 14 21 28
Wt 1 8 15 22 29
Śr 2 9 16 23 30
Cz 3 10 17 24
Pt 4 11 18 25
So 5 12 19 26
Nd 6 13 20 27
Pn 5 12 19 26
Wt 6 13 20 27
Śr 7 14 21 28
Cz 1 8 15 22 29
Pt 2 9 16 23 30
So 3 10 17 24 31
Nd 4 11 18 25
Strona główna \ O Festiwalu \ Idea
 
Główny sponsor
Żywiec
Poznań
Newsletter
  
Przewodnik uczestnika
Przewodnik uczestnika maltafestival poznań 2010 więcej
Facebook - Udostępnij Twitter - Udostępnij Blip - Udostępnij Flaker

Idea

Poznański festiwal Malta obchodzi w tym roku swoje 20-lecie! Impreza, która u swych źródeł była festiwalem ulicznym - a według niektórych ludycznym - świętującym nowo odzyskaną wolność bycia razem w przestrzeni publicznej, stała się dzisiaj jednym z najważniejszych festiwali artystycznych w naszej części Europy. Skupiająca się początkowo na spektakularnych pokazach plenerowych wokół poznańskiego sztucznego jeziora (od którego zaczerpnęła swoją nazwę), Malta zaczęła stopniowo wzbogacać i różnicować swoją artystyczną ofertę, wchodząc jednocześnie w coraz to nowe przestrzenie miejskie: dziedzińce, rynki, place, parki, ale także hale, fabryki i zamknięte sale teatralne. Z czasem – w związku ze zróżnicowaną ofertą programową, festiwal podzielił się na kilka nurtów dedykowanych odrębnym dziedzinom twórczości: TEATR/PERFORMANCE, MUZYKA, TANIEC, FILM/SZTUKI WIZUALNE, NOWE SYTUACJE, VARIA. Dwudziesta edycja, przynosi kolejne zmiany, zarówno w sferze wizerunkowej, jak i w sferze programowej.

Po pierwsze zmienia się nazwa – z „Międzynarodowy Festiwal Teatralny Malta” na  „Malta Festival Poznań [+ rok]”. Nie jest to zabieg czysto kosmetyczny, wręcz przeciwnie -  odzwierciedla poważne zmiany jakie zaszły w charakterze festiwalu. Od lat, Malta nie jest już tylko festiwalem teatralnym, równie istotnymi elementami stały się muzyka, taniec, performance oraz inne projekty artystyczne, choćby z zakresu sztuk wizualnych. Trudno tu wymienić wszystkie ważne projekty pozateatralne, ale przykład nurtu muzycznego doskonale ilustruje rangę tych wydarzeń. Malta gościła między innymi: Gorana Bregovica, Buena Vista Social Club, Orchestra BAOBAB, Tiger Lillies, Leningrad Cowboys, koncerty muzyki Jana A.P. Karczmarka, Wojciecha Kilara, Alberto Iglesiasa. Spektakularnym wydarzeniami były m.in.  europejska premiera „The Qatsi Trilogy Live” Philipa Glassa i Godfreya Reggio (2005), prezentacja nowojorskiej sceny muzycznej: Devendra Banhart, Antony & The Johnsons, CocoRosie i Animal Collective (2006) oraz koncerty takich gwiazd jak Sinead O'Connor (2007), Elvis Costello (2008) oraz ubiegłoroczne – Nine Inch Nails i Janes Addiction. Dlatego też, określenie „teatralny” nie oddaje już dzisiaj istoty festiwalu.

Malta jest festiwalem międzynarodowym nie tylko z nazwy – ma swoje miejsce w kalendarzu liczących się europejskich wydarzeń kulturalnych, a na jej scenach goszczą co roku wybitni zagraniczni artyści (przypomnijmy, że to tu, po raz pierwszy w Polsce  wystąpiły takie zespoły jak Royale de Luxe, Compagnie Off, The Living Theatre, Yvonne Rainer, Pippo Delbono czy Zingaro). Od kilku sezonów festiwal jest również producentem lub współproducentem prezentowanych spektakli i to zarówno polskich jak i zagranicznych (jak choćby zeszłoroczna produkcja tango operity Astora Piazzolli „Maria de Buenos Aires” w reżyserii Małgorzaty Dziewulskiej czy współprodukcja, wraz z  Compagnia Pippo Delbono / Fondazione del Teatro Stabile di Torino / Emilia Romagna Teatro Fondazione / Teatro di Roma / Théatre du Rond-Point Paris / Maison de la Culture d’Amiens przedstawienia zespołu Compagnia Pippo Delbono „La Menzogna”). Dlatego słusznym wydało się umiędzynarodowienie nazwy, a zarazem – wzorem innych festiwali europejskich -  wyraźniejsze związanie jej z miastem, w którym odbywa się festiwal. Logiczną konsekwencją wprowadzenia nowej nazwy była zmiana logotypu i identyfikacji wizerunkowej.

Zmienia się również koncepcja programowa. Po raz pierwszy w historii festiwalu wprowadzony zostaje temat wiodący. W tegorocznej edycji będzie nim teatr flamandzki. Jest to pierwszy z serii trzech idiomów, zaplanowanych do 2012 roku. Zadaniem nowego nurtu MALTA | IDIOMY będzie przybliżenie i zaangażowanie jego publiczności w tematykę współczesnej kultury. Idiom to pojęcie właściwe danemu językowi, a co za tym idzie danemu kręgowi kulturowemu. Jest złożeniem kilku słów, którego znaczenie jest nową jakością i jako takie, nie daje się przetłumaczyć dosłownie na inny język. Idiom posługując się przenośnią, wytwarza nowy sens i w trafny sposób przekazuje myśl za nim idącą. Projekt MALTA | IDIOMY odnosi się pośrednio do tego językowego źródła. Ma za zadanie z języka współczesnej kultury wychwycić zjawiska szczególnie istotne i nowatorskie. Jest wyrazem dojrzałości Malty, a narodził się z potrzeby znalezienia w przestrzeni festiwalu sfery poszukiwań, swoistego laboratorium, w którym możliwe będzie opisanie gwałtownych przemian otaczającego świata. Chcemy ich dotknąć poprzez wybrane zjawiska artystyczne, tworzące w danej sprawie interdyscyplinarny przekaz. Projekt ten jest również przejawem gotowości do podejmowania ryzyka i niezasklepiania się w sprawdzonej, bezpiecznej formule. Wychodzimy z założenia, że festiwal powinien być czymś więcej niż tylko przeglądem twórczości, powinien stwarzać przestrzeń współuczestnictwa, dzielenia doświadczeń. Stawiać wymagania i starać się sprostać tym kierowanym przez widzów. Idiomy stanowią istotny element nowej strategii programowej, która jednak ściśle wiąże się z ideą leżącą u podwalin festiwalu – przybliżania możliwie szerokiej publiczności zjawisk nie tylko pięknych i spektakularnych ale także istotnych. Istotnym założeniem jest angażowanie do każdej edycji MALTA | IDIOMY kuratora – wybitnego znawcę tematu i osobę merytorycznie przygotowaną do opracowania programu artystycznego. Kuratorem tegorocznego idiomu jest Sven Birkeland, dyrektor artystyczny teatru BIT Teatergasjen w Bergen, znawca teatru flamandzkiego.

Teatr flamandzki, podobnie jak tożsamość tej grupy narodowej, charakteryzuje dwuznaczny stosunek do postulowanej przez nią jedności – dystans do własnego języka i tradycji, a jednocześnie afirmacja wspólnego zaplecza kulturowego. Idiom ten jest więc kilkuwymiarowy – narodowy, mentalny, estetyczny i ma za zadanie rzucić światło na kulturę i teatr flamandzki. Jest próbą przyjrzenia się jednemu z najbardziej oryginalnych w Europie fenomenów teatralnych. Flandria – niewielka wspólnota o nieustalonej formalnie państwowości lecz silnych wpływach na kulturę Zachodu wydała wielu artystów niepokornie i przenikliwie komentujących współczesność. W idiomie tym nie chodzi jednak tylko o sam fakt przynależności do tej grupy, lecz o unikalny język, którym mówią do nas zaproszeni twórcy. W sposób nierzadko ostry i bezkompromisowy a zarazem niebywale poetycki porusza on tematy samotności i „naddostatku” Świata Zachodu, który przeżywa wciąż na nowo swój upadek - deklarowane wartości i wzniosłe idee są niweczone w wyniku polityczno-społecznych decyzji, którym towarzyszy powszechna bierność i hipokryzja. W tym świecie mity spełniają się na nowo jak złowróżbne historie bez morału. Artyści flamandzcy (o różnych, często pozaeuropejskich, rodowodach i pochodzeniu) tworzą wielogłos otwarty na dialog z innymi kulturami, szukający w nich resztek utraconej na Starym Kontynencie niewinności i prawdy.

Wśród zaproszonych twórców znajdą się artyści światowej klasy, którzy bardzo rzadko prezentowani są wspólnie w tego typu kontekście. Do Poznania przyjadą: Luk Perceval (flamandzki reżyser pracujący głównie na scenach niemieckich, uważany obecnie za jednego z najwybitniejszych europejskich twórców teatralnych), Alain Platel (światowej klasy choreograf, twórca grupy Les Ballets C de la B), Needcompany (grupa założona i prowadzona przez Jana Lauwersa, działająca na pograniczu tańca współczesnego, muzyki i teatru dramatycznego), Sidi Larbi Cherkaoui (utalentowany choreograf flamandzko-marokański współpracujący z pochodzącym z Poznania kompozytorem Szymonem Brzóską), Jan Fabre czy Fumiyo Ikeda, związana z założoną przez Anne Teresę De Keersmaeker grupą taneczną Rosas, która wystąpi w solowym spektaklu reżyserowanym przez Tima Etchellsa. W programie idiomu nie zabraknie też zespołów i twórców młodszych, którzy zostali już zauważeni i wytworzyli własny artystyczny język zarówno w teatrze, tańcu jak i sztukach wizualnych: Tg Stan, Kwaad Bloed, Abbatoir Fermé, Random Scream, Berlin, Miet Warlope czy Filip Berte.

Wydarzeniem, które otworzy tegoroczny festiwal będzie dwugodzinny koncert piosenek Jacquesa Brela, zatytułowany „In Search of the Soul of Jacques Brel ”, który odbędzie się w poznańskiej Arenie. Brel, choć śpiewał głównie po francusku, uważał się za Belga i nie był zwolennikiem flamandzkiego nacjonalizmu, przywiązywał dużą wagę do swoich flamandzkich korzeni. Mówił o tym między innymi w filmie, którego projekcja będzie towarzyszyła koncertowi. Styl Brela jest wyjątkowy i niepowtarzalny, dlatego do udziału w koncercie zostali zaproszeni artyści, którzy sami są charakterystyczni i rozpoznawalni, interesuje nas bowiem nie imitacja, lecz ciekawa i różnorodna interpretacja piosenek Brela. Tak więc podczas koncertu wystąpi 6 artystów z 6 krajów: Brytyjczyk Marc Almond – były wokalista duetu Soft Cell, Belg Arno Hintjens, Niemka Dagmar Krause, Francuzka Mouron oraz pozostający póki co tajemnicą wykonawca z Polski. Muzycznie nad całością czuwa osiadły w Paryżu słoweński muzyk Izidor Leitinger, a koncert poprowadzony zostanie przez kuratora projektu Nicka Hobbsa i jego alter ego Nikolaia Galena.

Na zakończenie festiwalu zaproponujemy diametralnie inne doświadczenie muzyczne, a mianowicie koncert Izabelli Skrybant i Tercetu Egzotycznego reżyserowany przez Cezarego Studniaka, który będzie nieco humorystycznym ukłonem w stronę początków festiwalu, czyli imprez masowych i popularnych. Niebiletowany koncert odbędzie się nad jeziorem maltańskim i będzie swego rodzaju pożegnaniem z tą pierwotną lokalizacją festiwalową.  Poza tymi dwoma dużymi koncertami, podobnie jak w zeszłym roku, codziennie odbywać się będą koncerty oraz imprezy „Silent Disco” w klubie festiwalowym w „Pasażu kultury” przy Galerii Arsenał na Starym Rynku.

W nurcie TEATR/PERFORMANCE, oprócz granych w zamkniętych pomieszczeniach spektakli flamandzkich takich jak Happy Face/ Sad Face Needcompany, Another Sleepy Dusty Delta Day” Jana Fabre’a i zespołu Troubleyn, „The Truth About Kennedy’s” Luka Percevala / Thalia Theater, „Tourniquet” Abattoir Fermé, „Assassins” Random Scream, „The Monkey Trail” Tg STAN i “Springville” Mieta Warlope’a, w otwartej przestrzeni miejskiej Poznania swoje przedstawienia zaprezentują następujące zespoły: Compagnie Ex Nihilo (Francja), Twożywo (Polska), Ondadurto Teatro (Włochy), Teatro Due Mondi (Włochy), Periplum (Wielka Brytania), Movements Factory (Polska), Akademia Ruchu (Polska), Compania De Paso (Szwajcaria/Chile), Divadlo Continuo (Czechy).

Jak co roku, bogata będzie również oferta taneczna festiwalu. Poza spektaklami tanecznymi, wchodzącymi w skład nurtu MALTA | IDIOMY – Flamandowie, takimi jak „Sutra” Sidiego Larbiego Cherkaouiego, „Out of Context - for Pina” Alaina Platela / Les Ballets C De La B,

In Pieces” Fumiyo Ikeda i Tima Etchellsa,  „Forces” grupy Kwaad Bloed czy solowego projektu „Couple Like” w wykonaniu związanych z tą grupą Ugo Dehaesa i  Keren Levi, tradycyjnie, w ramach cyklu „Nowy Taniec, Stary Browar na Malcie” zaprezentowane zostaną spektakle będące propozycją programową Art Stations Foundation.

Istotną zmianą w nurcie NOWE SYTUACJE będzie odejście od dotychczasowej formuły konkursu na rzecz wyboru kuratorskiego – w tym roku opracowanego przez Monikę (Mikę) Grochowską.

Ciekawie zapowiadają się wydarzenia z grupy FILM/SZTUKI WIZUALNE.  Chociaż w czasie samego  festiwalu nie dojdzie do zbudowania wieży minaretu na kominie stojącym na skrzyżowaniu ulic Estkowskiego i Garbary, to  Joanna Rajkowska, autorka głośnego już projektu „Minaret” zaproponuje swego rodzaju happening, który będzie kolejnym krokiem w rozwoju tego ważnego i kontrowersyjnego projektu publicznego. Natomiast młody flamandzki artysta Filip Berte, który w swoich pracach bada relacje między człowiekiem a otaczającą go przestrzenią, pokaże jedną ze swoich interaktywnych i na bieżąco rozwijanych instalacji. Planowane są również projekcje licznych filmów, m.in. filmu „Bonanza” flamandzkiej grupy Berlin. Jest on częścią realizowanego przez nich multimedialnego projektu „Holocene” (Holocen), w którym portretują wybrane miasta.

Poza przedstawionymi wyżej pozycjami programu, planujemy spotkania publiczności z artystami oraz budującą intelektualny kontekst dla spektakli i projektów interdyscyplinarną konferencję, która przez zetknięcie artystów flamandzkich z twórcami i intelektualistami polskimi przybliży publiczności fenomen teatru flamandzkiego i zagadnienia istotne dla jego twórców.

Organizator
maltafundacja